مهمانها خواباند.
سکوت خانه را پر کرده. انعکاسِ آشوب دلام در خانه میپیچد. به صبح فکر میکنم و
به هفتهی آینده مهمانها؛ به تأخیر در چرخههای شبانهروزی خواب و در چرخهی
زنانگی؛ به چرکی که در آکنههای صورتام دلمه بسته؛ و به نگرانی در چشمان مهمان
کوچک و ستارهی دریایی صورتی رنگاش. دلام آشوب است.
No comments:
Post a Comment