خالی نبودن عریضه

شکل جدیدی از نوشتن را تجربه می‌کنم؛ مخاطبِ من اوست و مخاطب او، من. نامه می‌نویسم. هر چند هر روزش ممکن لوس باشد؛ اما باعث می‌شود در طول روز نوشتنی‌ها را از نانوشتی‌ها غربال کنم و انگیزه داشته باشم برای تولید نوشتنی بیشتر. از یک جایی به بعد دیگر مخاطب فقط او نیست؛ خودت هم هستی. انگار خطاب به خودت برای او می‎نویسی. فعلاً همین‌قدر.