عشق هانکه‌ای

فیلم Amour «عشق» هانکه شروع و داستانی درخشان دارد چون خودِ عشق! آغازش پر از انتظار و امید است ولی بلافاصله از خودت می­پرسی چگونه تمام می­شود چرا که می­دانی جایی باید تمام شود؛ جایی خیلی نزدیک! داستانِ «عشق»،  ماجرای پیرزن و پیرمردی است که علاوه بر پیری، لحظه­ی سکته باعث نسیان و فراموشی در یکی از طرفین می‌شود؛ و اندیشه زوال که تقویت می­شود، ماجرا شروع...  سوال اولیه بعد از نشیب­های اکنون بی فراز پس از مدتی این می­شود: «پس کِی تمام می­شود؟» یگانه امرِ عشق مانند فیلم، ریتم آن بود؛ به­ویژه پایان­اش که فراتر از روندِ باورپذیر داستان، ردِ اصرار بر القای­ای نمادین از مفهوم عشق دیده می­شد.