دیروز برای اولین بار و بهمدت هشت ساعت قرار گرفتن در منطقهی تعلیق ((zone of indistinction را با تمام وجودم حس کردم؛ رویارویی بی واسطهی حیات برهنه و تصمیم حاکم را. داستانی که قهرماناش من بودم؛ هومو ساکر.
پ.ن.: پایان این قسمت از داستان امضای کاغذی بودکه رویاش نوشته شده بود «حاکم مختار است دفعهی بعد که جایگاه خودم را برابر تصمیماش فراموش کردم، طبق "قانون" عمل کند.»
پ.ن.: پایان این قسمت از داستان امضای کاغذی بودکه رویاش نوشته شده بود «حاکم مختار است دفعهی بعد که جایگاه خودم را برابر تصمیماش فراموش کردم، طبق "قانون" عمل کند.»
No comments:
Post a Comment